Jak działamy
SYSTEM PRACY
Edukacja domowa
W ciągu najbliższych kilku lat Paprociowa Polana jest szkołą, która wspiera rodziców w realizacji edukacji domowej. W pierwszym roku szkoły działamy od poniedziałku do czwartku od 8.30 do 14.30.
Planujemy przekształcenie się w szkołę niepubliczną, jednak jest to proces.
Znajdujemy się tuż obok dużego lasu, w bezpośredniej bliskości jeziora i stawów.
Przejście dziecka na edukację domową powoduje, iż prawny obowiązek nauki przechodzi na rodzinę, która ma zapewnić dziecku najlepsze możliwe warunki do edukacji. Często jednak wybór ten nie jest podyktowany rzeczywistą chęcią edukowania w domu, a potrzebą zapewnienia alternatywnej dla systemu ścieżki edukacyjnej. My wspieramy rodzinę w tym procesie – cała grupa dzieci zapisana jest do jednej szkoły, z którą nasi nauczyciele są w nieustającym kontakcie, korzystając z doświadczeń i rozwiązań technicznych. Prowadzimy rodziców przez formalności, a dzieciom zapewniamy codzienność, która wspiera proces kształcenia domowego. Proponujemy edukację opartą na pedagogice waldorfskiej, we wspólnej codziennej przestrzeni klasowej, gdzie dzieci razem uczą się, bawią i nabywają nowych kompetencji. Codzienność dzieje się rytmie szkolnym – dzieci spotykają się każdego dnia w tej samej grupie, a nauczyciele organizują czas, przejmując odpowiedzialność za kształt proponowanych aktywności.
W klasach 1-3 dzieci mają obowiązek zdania dwóch egzaminów w ciągu roku szkolnego, które potwierdzają przyswojenie treści, wymagane przez podstawę programową. Odbywa się to w naszej szkole, w ramach zwyczajnych codziennych zajęć w towarzystwie nauczyciela ze szkoły, do której zapisane są dzieci. Realizujemy zajęcia zgodnie z programem, więc nie ma konieczności dodatkowego przygotowywania dzieci w domu.
Model Pracy
Sprawdź filary programu nauczania
Działając w polskim systemie edukacji, mamy więcej wolności i możliwości odpowiadania na potrzeby dzieci, niż wydaje się na pierwszy rzut oka. Można dla dzieci w szkole zrobić wiele, tylko trzeba chcieć – my chcemy!
Metoda Montessori
Własnoręczne notatki
Swobodna zabawa
Model Pracy
Inspiracja pedagogiką waldorfską
Nie jesteśmy szkołą waldorfską, nie posiadamy prawa do posługiwania się tą nazwą w odniesieniu do naszego systemu nauczania, jednak ta pedagogika jest najbliższa naszemu patrzeniu na świat. Opieramy się na waldorfskim programie nauczania – ufamy systemom, które mają za sobą długą tradycję i są sprawdzone przez wiele pokoleń dzieci i nauczycieli. I choć najwięcej w procesie nauczania zależy nie od określonej metody, a od osoby nauczyciela, to ważne jest dla nas poczucie bezpieczeństwa związane z brakiem konieczności ciągłego prowadzenia eksperymentu. Możemy oprzeć się na latach doświadczeń innych pedagogów, oglądać to, co sprawdza się w innych szkołach tego typu, korzystać z wzajemnego wsparcia. Również badania naukowe wskazują na to, że integrujące podejście pedagogiki steinerowskiej, która łączy znaczenie rozwoju mentalnego, fizycznego i uczuciowego jest niezwykle korzystne dla uczniów. Pedagogikę waldorfską nazywa się pedagogiką głowy, serca i ręki. Tym, co nas zachwyca, jest również artystyczna aranżacja właściwie każdych zajęć dydaktycznych, co tworzy autentyczne zaangażowanie dzieci i dorosłych, bo takie właściwości ma sztuka.
Model pracy
Realizacja podstawy programowej
Nasz program nauczania jest tak skonstruowany, aby odpowiadać treściom podstawy programowej dla szkoły podstawowej. Jednak z uwagi na specyfikę naszego działania (zgodnego z fazami rozwoju uczniów oraz indywidualnie dopasowywanego na poziomie przekazywanych treści do danej grupy klasowej) może następować nieznaczne przesunięcie czasowe w przekazywaniu treści – nasi uczniowie dowiedzą się tego samego, co ich rówieśnicy, w odpowiednim dla siebie czasie zgodnym z faktycznymi umiejętnościami. Uczymy blokowo, czyli w jednym czasie dzieci zdobywają wiedzę z jednego przedmiotu, jednak łączymy treści i dbamy o ich komplementarność. Nadzór pedagogiczny nad realizacją naszego programu prowadzony jest przez osoby z dużym doświadczeniem. To podstawa, nie przepełnione dodatkowymi treściami podręczniki, stanowią naszą bazę. Dzięki temu uczniowie są gotowi do podejścia do egzaminu po szkole podstawowej, a nie są przemęczeni i zniechęceni do dalszej nauki.
Model Pracy
Rytm, spokój, harmonia
Dzieci dla poczucia się bezpiecznie, potrzebują wiedzieć czego się spodziewać, kiedy następuje jakie zdarzenie, co jest od nich oczekiwane. Dopiero po zbudowaniu bezpiecznej bazy mogą się czegoś nauczyć. W przytulnej, spokojnej przestrzeni klasowej nauczyciel-wychowawca łagodnie przewodzi grupie dzieci w procesie uczenia. Rytm, cykl i harmonia towarzyszą dzieciom od najmłodszych klas. Unikamy pędu związanego z chęcią zmieszczenia jak największej ilości zajęć w krótkim czasie, pozwalając pracować omawianym tematom w głowach i sercach dzieci. Tę rytmiczność dzieci ćwiczą również w sobie dzięki zajęciom ruchowym i muzycznym oraz towarzyszeniu dorosłych, którzy z uważnością podchodzą do każdego dnia. Chcemy, by dzieci w przyszłości nie musiały na nowo uczyć się co to znaczy „być tu i teraz” – rodzą się z tą umiejętnością i niech towarzyszy im jak najdłużej. Tuż obok zdolności do dobrej zabawy.
Model pracy
Nauka z własnoręcznych notatek
Na tym etapie edukacji dzieci nie uczą się z podręczników, a od nauczyciela. Dzięki temu, że relacja z uczniami jest na pierwszym miejscu – nauczyciel przede wszystkim zna etapy i możliwości rozwojowe każdego wieku oraz stara się jak najlepiej poznać osoby, które uczy – możliwe jest dostosowanie materiału proponowanego w klasie. Nauczyciel klasowy, odpowiedzialny za lekcje główne przeprowadzane o poranku, jest w stałym kontakcie z nauczycielami pozostałych przedmiotów. Najważniejszy jest żywy kontakt między osobą, która przedstawia treści nauczania i dziećmi. Podręczniki, atlasy, encyklopedie czy karty pracy przez pierwsze lata szkoły stanowią wsparcie dla nauczyciela, by od około 12 roku życia służyć również i uczniom. Uczniowie każdej klasy tworzą własne zeszyty, w których zapisują notatki z lekcji. Dzięki pięknym rysunkom, zdobieniom i kolorom tworzą barwne albumy wiedzy. W ten sposób nie tylko łatwiej zapamiętują, ale również naturalnie uczą się cennej sztuki, jaką jest tworzenie notatek. Dzięki temu uczą się nie tylko ci, którzy tego potrzebują, ale również ci, którzy przez pierwsze lata edukacji zapamiętują naturalnie szybko, a później mają kłopot z samą umiejętnością uczenia się. Z komputerów i technologii korzystamy w sposób świadomy – wykorzystując je jako narzędzia.
Model Pracy
Metoda Montessori
Mamy wieloletnie doświadczenie potwierdzone ukończeniem kursów z pracy metodą Marii Montessori. Cenimy niezwykłą przenikliwość, spostrzegawczość i kreatywność tej niezwykłej kobiety oddanej służbie dzieciom. I choć z biegiem lat wybrałyśmy podążanie inną ścieżką edukacyjną, lata pracy w tej metodzie pozostają z nami jako duży zasób we wspieraniu uczenia się dzieci. Atrakcyjne i świetnie przemyślane pomoce edukacyjne, które posiadamy w swoich zasobach, służą nam do ubogacenia oferty. Mamy możliwość dotarcia do dzieci w różny sposób. Pomoce te również świetnie służą do wspierania dzieci z trudnościami edukacyjnymi. Maria Montessori stworzyła model edukacji, w którym zapamiętywanie i nauka idą za doświadczeniem i dotykiem. Dzieci uczą się od konkretu, do abstrakcji. Świadomie włączamy elementy jej pedagogiki do naszego systemu nauczania, bo wiemy jak dobrze sprawdzają się jej obserwacje we wprowadzaniu różnych treści edukacyjnych. U nas za hasłem „metoda Montessori” nie stoi podążanie za aktualnymi trendami, a świadomy i przemyślany wybór.
Model Pracy
Zabawa
Wielu współczesnych neurobiologów zwraca uwagę na zapomniane znaczenie zabawy w życiu dzieci i dorosłych. Dzieci potrzebują wolnej zabawy. Jeśli chcemy osób kreatywnych, elastycznie myślących, potrafiących dostosować się do zmieniającego się świata – musimy pozwolić ludziom na swobodną, niesterowaną zabawę, w której każdy może wyrazić siebie. W naszej szkole jest na to czas i przestrzeń. Dzieci bawią się same i bawią się z nauczycielami. Takie podejście pozwala na to, żeby dzieci po skończeniu szkoły potrafiły powiedzieć „wiem, że tego nie wiem, ale chcę się nauczyć!”, zamiast „wiem, że to wiem, ale zupełnie nic mi się już nie chce”. Oczywiście wiąże się to również z nauką tego, że są w życiu momenty zabawy i momenty skupienia. Jedne i drugie są nam w życiu niezbędne, by cieszyć się harmonią i spokojem. Dzięki otwartości na tę naturalną potrzebę dzieci, kształtuje się również dobry proces grupowy – w zabawie dzieci mogą doświadczać siebie wzajemnie i uczyć się akceptacji. Doświadczają granic swoich i innych. Muszą jednak mieć na to czas.
Model pracy
Wycieczki
W naszej szkole poznajemy świat wszystkimi zmysłami! Lubimy wyjeżdżać z dziećmi, ucząc je w ten sposób jak przygotować się do drogi, jak radzić sobie z wyzwaniami, w jaki sposób zachowywać się w różnych miejscach. Raz w tygodniu w towarzystwie przedszkolnej zerówki odbywamy czwartkowe wycieczki. Wyjeżdżamy również na wycieczki kilkudniowe. Każda podróż jest okazją do kształtowania siebie – dzieci uczą się radzenia sobie w nowych sytuacjach, wzmacniają pewność siebie i poczucie sprawczości. Uczą się również planowania, ale i reagowania, gdy plan musi ulec zmianie. Znajdują swoje miejsce w świecie, przez przebywanie w różnych środowiskach. Czasem wycieczki służą tylko zmianie otoczenia i zabawie, często są jednak wybierane ze względu na aktualny program nauczania i dobierane do jego treści, co pozwala na jeszcze lepsze uczenie się.
Model pracy
Las
Nasze dzieci nie uczą się już, jak czytać wielką Księgę Natury, z własnego doświadczenia, ani jak twórczo wchodzić w interakcję ze zmieniającymi się porami roku na naszej planecie. Rzadko dowiadują się, skąd bierze się i dokąd płynie woda. Nie uzgadniamy już naszych ludzkich świąt z wielką liturgią roku. – W. Berry
Przerwy w naszej szkole dzieci spędzają w lesie lub tuż pod lasem. Mamy do niego kilka kroków, więc korzystamy z tej pięknej lokalizacji całymi sercami. Pedagogika leśna jest nam bliska, chcemy zapraszać dzieci do czytania Wielkiej Księgi jak najczęściej. W lesie nie czujemy się jak w domu, las jest naszym domem. W tym czasie poznajemy przyrodę i odbywamy lekcje terenowe, ale również mamy dużo czasu na budowanie indywidualnej relacji z przyrodą, o której znaczeniu raczej nie trzeba nikogo przekonywać. W czasach „deficytu natury” stwarzanie dzieciom okazji do swobodnego eksplorowania najbliższego otoczenia, powinno być priorytetem w działaniu dorosłych. Chcemy podtrzymywać w dzieciach tę naturalną miłość do środowiska, by jak najczęściej – w obliczu wyboru pomiędzy naturą a techniką – sięgały w przyszłości po kojącą moc Matki Ziemi.
Model pracy
Prace ręczne
Gdy się wie, że nasz intelekt nie rozwija się jedynie przez bezpośrednie kształcenie umysłowe, lecz że niezręczność palców idzie w parze z niezręcznością intelektu, z brakiem giętkości myśli i idei (…) to docenia się znaczenie celowego rozwoju zewnętrznego człowieka. Z całej sprawności zewnętrznej człowieka wywodzi się intelekt jako jedno z dokonań. – R. Steiner
Niezwykle ważnym elementem nauczania są zajęcia, w których używa się rąk do pracy. Współcześnie często podkreśla się znaczenie działania dla rozwoju mózgu, wskazuje na konsekwencje, które niesie ze sobą cyfryzacja. Możliwość wyrażania siebie w formach działalności artystycznej sprzyja rozwojowi umiejętności manualnych, uważności i koncentracji oraz współpracy i kompetencji społecznych. Dzieci malują, rysują, lepią, filcują, szydełkują i strugają w drewnie. Dzieje się to zarówno w czasie zajęć głównych, jak i na aktywnościach świetlicowych.
